Zadania dla Klasy I na 10 listopada 2020 roku. Po wykonaniu pracy domowej w zeszycie przedmiotowym, lub na osobnych kartkach chętni uczniowie proszeni są o zrobienie zdjęć zadaniom i wysłanie ich do wychowawcy w celu sprawdzenia poprawności. Niemniej jednak wszystkie zadania zostaną sprawdzone po powrocie do szkoły.

-

Edukacja polonistyczna, przyrodnicza, społeczna

  1. Słuchanie tekstu z podręcznika i odpowiadanie na pytania – podręcznik cz. 2, str. 4-5 (Kto jest bohaterem opowiadania?, Co robią Bajka, Beatka, Bartek i tata?, Dlaczego budują budę?, Czy Bajka chce zamieszkać w nowym domu?, Jaki pomysł mają na niego dzieci?, Do czego zachęca Bartek swojego psa?)
  2. Wprowadzenie liter b, B – podręcznik cz. 2, str. 4-5 (dzielimy na sylaby, wyróżniamy spółgłoski i samogłoski w wyrazach buty, Bartek)
  3. Ćwiczenia z literami b, B – ćw. cz. 2, str. 4-5

-

Edukacja matematyczna

  1. Opowiedz, co widzisz na ilustracji – podręcznik cz. 2, ćw. 1 str. 74
  2. Ćwiczenia z figurami - ćw. cz. 2, str. 4

Zadanie domowe

Czytamy tekst – podręcznik cz. 2, str. 4

Zeszyt do kaligrafii – str. 10

 -

Religia

Temat 51: Dar modlitwy dla naszych zmarłych.

Chyba każdy człowiek – dzieci i dorośli – zastanawia się, co będzie po śmierci. Dziś zastanowimy się nad tym, gdzie są ci, którzy od nas odeszli, i co dobrego możemy dla nich zrobić. Posłuchajcie bajki, jak nad tym, co jest po śmierci, zastanawiały się dwa listki.

Proszę rodziców  o odczytanie bajki dzieciom.

Dwa listki

Liść 1. Już nie jest tak, jak dawniej.

 Liść 2. Nie, dziś znów tak wielu z nas odpadło. Jesteśmy ostatnimi liśćmi na gałęzi.

 Liść 1. Nigdy się nie wie, na kogo przyjdzie kolej i kiedy go to spotka: w lecie burza, później oberwanie chmury – wówczas wiele zostało zerwanych, chociaż były jeszcze takie młode… Nigdy się nie wie, na kogo przyjdzie kolej.

 Liść 2. Chciałybyśmy czuć nowe siły, ale słońce świeci tak słabo. Skądś musimy otrzymać więcej ciepła, więcej ochrony, więcej słońca!

 Liść 1. Czy jest prawdą, że nasze miejsce zajmą inni, gdy nas nie będzie?

 Liść 2. Trudno to sobie wyobrazić. To przechodzi nasze pojęcie.

 Liść 1. Co się z nami stanie, gdy odpadniemy? Co jest tam, na dole?

 Liść 2. Nikt tego nie wie. Jeden mówi to, drugi tamto. Jeszcze żaden nie wrócił, aby o tym opowiedzieć.

 Liść 1. Ty drżysz…

 Liść 2. Czuję, jak rozluźnia się moja łodyżka przyczepiona do gałęzi.

Liść 1. Czy nie mogłoby być tak, że deszcz wymywa z nas, leżących na ziemi, ostatnie siły, a korzenie drzew znów wchłaniają w nas to, co najlepsze (naszą duszę), aby mieć siłę puszczać nowe liście? Wyobraź sobie: liście kasztanowca dawałyby pokarm bukowi, liście buku dębowi, liście dębu leszczynie… Jeden żywiłby drugiego!

 Liść 2. Tak daleko sięgasz w przyszłość, a ja już nie mogę! Pomocy! Jest tak zimno. Czuję się taki samotny. Ach, ratunku… Czy nikt mi nie pomoże? Co się ze mną stanie? Dokąd pójdę? Czy wszystko już teraz się kończy? (jeden listek opada na ziemię)

 Liść 1. Teraz jestem całkiem sam. Jest zimno! Ach, tam wyrasta pączek! Jest całkiem sklejony. Czy mnie słyszysz? Czy możesz ze mną porozmawiać?

 Liść 3. Tak. Obudziłeś mnie. Mogę jeszcze spać całą zimę. Mam zaklejone usta. Mówię z trudem.

 Liść 1. Jesteś taki młody, a już silny!

Liść 3. Czekam, aż słońce znów mocniej zaświeci. Wtedy powoli pęknę i stanę się dużym, pięknym liściem.

 Liść 1. A więc to prawda, że nasze miejsce zajmują inni. Przecież życie toczy się dalej! Powiedz, czy życie będzie się toczyć dalej także dla mnie?

Liść 3. Tego nie wiem. Ale dlaczego ma to być niemożliwe? Widzę to po twojej twarzy, że do tej pory nie mogłeś sobie wyobrazić, że po tobie będą rosnąć nowe liście.

 Liść 1. Masz rację. Ponieważ jeszcze tego nigdy nie widziałem, dlatego w to wątpiłem.

Podobnie i ludzie wciąż pytają: Czy po śmierci jest nowe życie? Wielu w to wątpi, gdyż jeszcze nigdy nie mogliśmy zobaczyć drugiego świata. Ale ktoś już przyszedł z tego niewidzialnego świata i powiedział nam: Prawdą jest to, czego czasem się domyślacie – nowe życie istnieje. Nie ma umarłych. Są tylko żywi. Żywi tu i po tamtej stronie. Człowiekiem tym jest Pan Jezus. Boża moc objawiła się w szczególny sposób w śmierci Pana Jezusa. W Piśmie Świętym jest napisane: „Ja żyję i wy żyć będziecie” (J 14,19).

Proszę rodziców o odczytanie dziecku fr. z Pisma Świętego

Wskrzeszenie córki Jaira

„Człowiek, imieniem Jair, (…) upadł Jezusowi do nóg i prosił Go, żeby zaszedł do jego domu. Miał bowiem córkę jedynaczkę, liczącą około dwunastu lat, która była bliska śmierci. (…) przyszedł ktoś (…) i oznajmił: «Twoja córka umarła, nie trudź już Nauczyciela!» Lecz Jezus, słysząc to, rzekł: «Nie bój się! Wierz tylko, a będzie ocalona». Gdy przyszedł do domu, nie pozwolił nikomu wejść z sobą, poza Piotrem, Jakubem i Janem oraz ojcem i matką dziecka. A wszyscy płakali i zawodzili nad nią. Lecz On rzekł: «Nie płaczcie, bo nie umarła, tylko śpi». I wyśmiewali Go, wiedząc, że umarła. On zaś, ująwszy ją za rękę, rzekł głośno: «Dziewczynko, wstań!» Duch jej powrócił, i zaraz wstała. Polecił też, aby jej dano jeść. Rodzice jej osłupieli ze zdumienia, lecz On przykazał im, żeby nikomu nie mówili o tym, co się stało”. (Łk 8,41.49-56)

– Kto jest bohaterem tego wydarzenia?

 – Co się stało z dziewczynką?

 – Co Pan Jezus powiedział tacie dziewczynki, który dowiedział się o jej śmierci?

 – Co uczynił Pan Jezus, kiedy wszedł do domu zmarłej dziewczynki?

– Co Pan Jezus powiedział do dziewczynki?

 – Dlaczego wszyscy się cieszyli, że dziewczynka znów żyje?

Dziewczynka wstała i mogła się cieszyć, bo Pan Jezus przywrócił jej życie. Pan Jezus mógł to zrobić, ponieważ jest Bogiem, który potrafi dokonywać rzeczy niemożliwych dla człowieka. Przyjdzie taki dzień, kiedy powie „Wstań” do wszystkich, którzy zmarli. Wtedy wszyscy wstaną z grobu i zaczną żyć nowym życiem, które już nigdy się nie skończy. Wszyscy, którzy żyjąc na ziemi kochali Pana Jezusa, będą mogli z Nim być już na zawsze.

Wykonaj zadania w ćwiczeniach na str.104 i 105

-

Wf

Przygotuj piłkę i powtarzaj ćwiczenia/ Powodzenia

https://ewf.h1.pl/student/?token=3idOUzCIDwOnJ2T7tDoocFhviu5a7pjIWPqQ24zCBpqlt21xj7

-